قالَ أَميرُالمُؤْمِنينَ عَلِىُّ بْنُ أَبيطالب(عليه السلام) :


1- خير پنهانى و کتمان گرفتارى

مِنْ کُنُوزِ الْجَنَّةِ الْبِرُّ وَ إِخْفاءُ الْعَمَلِ وَ الصَّبْرُ عَلَى الرَّزايا وَ کِتْمانُ الْمَصائِبِ.
از گنجهاى بهشت; نيکى کردن و پنهان نمودن کار[نيک] و صبر بر مصيبتها و نهان کردن گرفتاريها (يعنى عدم شکايت از آنها) است.

2- ويژگى هاى زاهد

أَلزّاهِدُ فِى الدُّنْيا مَنْ لَمْ يَغْلِبِ الْحَرامُ صَبْرَهُ، وَ لَمْ يَشْغَلِ الْحَلالُ شُکْرَهُ.
زاهد در دنيا کسى است که حرام بر صبرش غلبه نکند، و حلال از شکرش باز ندارد.

3- تعادل در جذب و طرد افراد

«أَحْبِبْ حَبيبَکَ هَوْنًا ما عَسى أَنْ يَعْصِيَکَ يَوْمًا ما. وَ أَبْغِضْ بَغيضَکَ هَوْنًا ما عَسى أَنْ يَکُونَ حَبيبَکَ يَوْمًا ما.»
با دوستت آرام بيا، بسا که روزى دشمنت شود، و با دشمنت آرام بيا، بسا که روزى دوستت شود.

4- بهاى هر کس

قيمَةُ کُلِّ امْرِء ما يُحْسِنُ.
ارزش هر کسى آن چيزى است که نيکو انجام دهد.


5- فقيه کامل

«اَلا أُخْبِرُکُمْ بِالْفَقيهِ حَقَّ الْفَقيهِ؟ مَنْ لَمْ يُرَخِّصِ النّاسَ فى مَعاصِى اللّهِ وَ لَمْ يُقَنِّطْهُمْ مِنْ رَحْمَةِ اللّهِ وَ لَمْ يُؤْمِنْهُمْ مِنْ مَکْرِ اللّهِ وَ لَمْ يَدَعِ القُرآنَ رَغْبَةً عَنْهُ إِلى ما سِواهُ، وَ لا خَيْرَ فى عِبادَة لَيْسَ فيها تَفَقُّهٌ. وَ لاخَيْرَ فى عِلْم لَيْسَ فيهِ تَفَکُّرٌ. وَ لا خَيْرَ فى قِراءَة لَيْسَ فيها تَدَبُّرٌ.»
آيا شما را از فقيه کامل، خبر ندهم؟ آن که به مردم اجازه نـافرمانى خـدا را ندهـد، و آنهـا را از رحمت خدا نوميد نسازد، و از مکر خدايشان آسوده نکند، و از قرآن رو به چيز ديگر نکنـد، و خيـرى در عبـادت بدون تفقّه نيست، و خيـرى در علم بدون تفکّر نيست، و خيرى در قرآن خواندن بدون تدبّر نيست.